Victor Osimhen'in Galatasaray'daki Başarısı ve İtalyan Basınının Değerlendirmesi
Victor Osimhen, UEFA Şampiyonlar Ligi'nde Ajax'a karşı yaptığı hat-trick ile Galatasaray'ı öne çıkaran isim oldu. Nijeryalı golcü, İtalya Serie A'nın son şampiyonu Napoli'den transfer edilmişti.
İtalyan basını, Napoli, Juventus ve Milan takımlarının gol yollarında yaşadığı zorlukları ve bu kulüplerin neden Osimhen’i tercih etmediğini sorguladı.
Calciomercato'da konuya ilişkin yapılan değerlendirme şu şekilde oldu:
Nijeryalı santrfor, Galatasaray formasıyla Şampiyonlar Ligi'nde gol kralı konumunda ve bitiricilik açısından en istikrarlı oyunculardan biri. Kane, Mbappe ve Haaland gibi isimlerin yanı sıra, Osimhen’in bu performansı dikkat çekiyor. Şampiyonlar Ligi’nde altı gol atmış durumda; bunlardan üçü son Ajax maçında geldi. Ayrıca ligde de üç gol daha kaydetti. Osimhen’in sezon başlangıcı, geçen sezonki yüksek performansıyla uyumlu bir şekilde devam ediyor. Geçtiğimiz sezon 41 resmi maçta 37 gol ve 8 asistle oynamıştı ve Napoli’de geçirdiği üç yıl boyunca ligde hiçbir zaman 15 golün altına düşmedi. Osimhen, Avrupa sahnesinde bir istikrar sembolü haline geldi; Süper Lig gibi Avrupa'nın ilk beş büyük ligine kıyasla daha düşük bir lige transfer olması, bu değerlendirmeyi etkilemiyor.
Büyük Takım Seviyesinde Forvet
Takım ve arkadaşları değişse de, Nijeryalı santrforun gol vuruşlarındaki etkinliği sabit kalıyor. Günümüzde, Haaland ve Kane gibi dev isimlerin yanı sıra Mbappe ve Alvarez gibi farklı tipte forvetlerin ön planda olduğu bir dönemde, Osimhen gibi etkili bir oyuncunun rolü doldurması oldukça önemli. Zaman zaman aşırı duygusal tepkiler verse de, Afrika'daki zorlu deplasmanlar veya Afrika Kupası nedeniyle yaşanabilecek yorgunluk riskleri ve ardı ardına yaşadığı kas sakatlıkları göz önüne alındığında, Osimhen “büyük takım seviyesinde” bir forvet olarak öne çıkıyor.
De Laurentiis'in Büyük Hamlesi
Osimhen, nadir bulunan bir hırs ve mücadele gücüne sahip bir golcü. Napoli başkanı Aurelio De Laurentiis, onu yalnızca ekonomik nedenlerle elden çıkardı ve bunu üç kez “karlı” bir şekilde gerçekleştirdi. İlk olarak, 2024 yazında onu astronomik bir bonservisle Suudi Arabistan’a satamayınca, değer kaybetmemesi için Galatasaray’a kiralayarak hem oyuncunun üzerindeki baskıyı azalttı hem de piyasada tutmasını sağladı. İkinci olarak, istediği bedeli – 75 milyon euro artı bonuslar – karşılayacak bir kulüp buldu. Üçüncü olarak da, anlaşmaya önümüzdeki iki sezon boyunca geçerli olacak bir “İtalya’ya geri dönüş yasağı” maddesi eklettirdi.
Napoli’nin Sorunları
Bu kararın arkasında ekonomik bir mantık olduğu unutulmamalı; zira Nijeryalı forvet yılda net 12 milyon euro kazanıyor ki bu, Serie A’daki herhangi bir kulüp için büyük bir maaş. Ancak, Antonio Conte’nin isteklerini yerine getirmek ve son şampiyonlukta rol oynayan Lukaku ve McTominay gibi isimlere yönelmek uğruna, Osimhen gibi güçlü bir forvetten vazgeçilmesinin ne kadar doğru olduğu konusunda ciddi soru işaretleri bulunuyor. Üstelik Osimhen, Lukaku’ya göre hem yaş hem de gelecekteki potansiyel açısından çok daha avantajlıydı. Napoli’nin bu sezon başında yaşadığı bitiricilik sorunları (şu ana kadar dört maçta gol atamaması), alınan bu kararın olumsuz etkilerini açıkça gösteriyor. Hojlund her ne kadar iyi başlamış olsa da (9 maçta 4 gol), fiziksel ve teknik özellikleri farklı bir profile işaret ediyor ve takımın diğer hatlarının verimliliğini artırma noktasında Osimhen’in yerini dolduramıyor.
Neden Juventus ve Milan Düşünmedi?
Juventus ve Milan, hem mevcut durumu hem de geleceği planlarken “gol garantisi olan” bir santrfor etrafında takımlarını inşa etme ihtiyacı duyuyor. Vlahovic’in sözleşme belirsizliği, David, Openda, Gimenez veya Nkunku gibi isimlere yapılan ancak istenilen etkiyi yaratmayan yatırımlar düşünüldüğünde, Osimhen aslında tüm bu soruların cevabı olabilirdi. Premier Lig gibi daha cazip liglerdeki rekabet nedeniyle üst düzey oyuncuları çekmek zorlaşırken, 30-40 milyon euroluk ve sınırlı etki yapan transferlere yönelmek yerine, Napoli’deki Osimhen krizinden faydalanmak çok daha mantıklı bir yol olabilirdi. Ancak İtalya’daki hiçbir büyük kulüp bu fırsatı değerlendirmedi. Bu durum, futbol mantığı açısından oldukça şaşırtıcı bir gerçek olarak öne çıkıyor.